“उम्म,तर टिभी किन भनेको?”
“किन कि , म बच्चा हुदा केटा केटिले कसरि बच्चा पाउछन सोच्थिए,थाहा छ तलाई?” बच्चा बेला धेरै अनौठो सोच आउने, त्यो मध्य एक यो थियो|
“कसरि?” सुन्न उत्सुक थि उ पनि|
“केटा र केटीले, दाइजोमा पाएको खात माथि बसेर, दाइजोमा पाएको टिभी हेरेपछि, बल्ल बच्चा पाउछन लाग्थियो मलाई|”भने नि एकदम अनौठो तरिकाले सोच्ने म |
“जे पायो त्यहि, बच्चै देखि यसमै थियो है दिमाग?”
“के गर्छस् अभ, त थिनस् बच्चा बेला, नत्र त मा हुन्थियो दिमाग|”
“कुछ भी है,जे भन्दे नि भयो|”
“हो त नि, तैले यस्तो केहि सोच्थिनस्?”
“नाई सोच्दिन थिए,म सोझी छु नि|”
“सोझी चाही केहि हैन, त अहिले पनि बच्चा नै छस्|”
“हो त,हजुरले अघि आफै भनेको हैन ,म छुच्ची फुच्ची हो भनेर|”
साथिहरु मेरो गफ सुन्दा सुन्दै निदाएछन्,त्यसैले खुलेर बोल्न पाएको छु अहिले| नत्र यसरि बोल्नु त्यसतै हो साथीहरु संग भएको भए, जिस्काएर बोल्न नसक्ने बनाउथिए होला| साथि सुत्नु भनेको म संग अरु धेरै कुरा बोल्ने मौका छ, अभ खेर फ्याल्नु त भएन नि |
“अनि के सार्हो डराएको त आज पिंगमा, मलाइ हासो उठेर केहि थिएन|”
“अनि के डर लाग्दैन त,त्यसैले नजाने भनेको मैले,अहिले आएर जिस्काउन रैछ लागेको मलाई|”
“हैन आखाँ चिम्म थियो तेरो,डर चाही कसरि लाग्यो?”
“ह्या हजुर पनि गधा जस्तै होइसिन्छ, डर लागेर चाही आखाँ चिम्म गरेको मैले|”
“अनि डर लागेको बेला आखा चिम्म गरेपछि, डर भाग्छ त?”
“भाग्न त भाग्दैन तर कम त हुन्छ?”
“अनि के गरेपछि भाग्छ त?”
“थाहा छैन मलाई|”
“मलाई थाहा छ|”
“के गरेपछि?”
“बुढोलाइ चुमे पछी|”
“छ्या जे पायो त्यहि|”
“हो त नि, त्यसैले भुतघरमा तैले मलाई चुमेको हैन?”
“मैले चाही केहि नै हैन है, हजुरले हो त्यो किस गरेको मलाई|”
“तैले हो, आफु गर्छे अनि मलाइ दोष लगाउछे|”
“हैन के, मलाई क्या डर लाग्यो, अनि मैले हजुरलाई अन्गालो मात्र हालेको थिए, अनि हजुरले फाइदा उठाउनु भयो|अनि अहिले मलाई भन्नु हुन्छ|”
“कसले कसको फाइदा उठायो मलाइ थाहा छ, त्यो सुनसान ठाउमा, मलाई एक्लो र कम्जोर पुरुस देखेर, तैले फाइदा उठाको हो|”
“ल हो त हो,आफ्नै बुढालाई त हो |” उसले यति भनेपछि एकछिन स्वर्गको यात्रा गरेर फर्किए म|
रात संगै बात पनि बढ्दै जाने हाम्रो| कहिले बकफुसे गफ भने, कहिले अतितमा पुग्ने र कहिले भबिस्यमा रुझ्ने| रात संगै, मोबाइलको ब्याट्री र ब्यालेन्स सकिएको पत्तो नहुने| म जे भन्न जादैछु, मैले भनेको नमिल्ला वा भनेको पारा खराब देखिएला, तर हामि यस्तो अवस्थामा छौ अहिले, जहाँ मलाई उ नभई हुन्न र उसलाई म | फेरी उनि म अघि एउटा खुल्ला किताब झैँ बनेकी छे र म पाठक जो परे, उसको हरेक पानामा कोरिएको भाव बुझ्दै जादै छु| हरेक पानामा भएको एक एक शब्दमा म आफुलाई भेत्दैछु| धेरै समय लागेन मलाई उसको बारे पुरै कुरा बुझ्न,उसलाई के मन पर्छ के मन पर्दैन, के मात्र हैन को मन पर्छ को मन पर्दैन पनि| मायाको कुरा हरेक सम्बन्धमा हुन्छ तर हामि मायामा मात्र सिमित थिएनौ| हरेक रात फोनमा भएपनि,एक अर्कालाई एकअर्काको छेउमा कल्पना गर्दै, कति पल्ट दुइ ज्यान एक आत्मा भयौ हामि, फोनमा भएपनि| अरु के भन्नु, हरेक रात मेरो कल्पनामा भएकी उनि, फोनबाट मेरो बिस्तरामा आउथि उनि,र हामि एक अर्काको मायाको प्यास बुझाउन लाग्थिएउ| यो पनि माया नै त होला|
मेरो १२को बोर्ड परिक्षा पनि आउन लाग्यो,त्यो अघि चाही उ संग एकपल्ट भेट्न इक्षा जाग्यो,इक्षा उसलाई प नि थियो र कुरा हुदै जाड़ा भेट्ने कुरा भयो, तर यो पालि चाही ११ बजे आउने भइ उनि, अनि 4 बजे फर्किनु पर्ने| अभ कहाँ जाने होला त घुम्न?
